De rede van Texel was in de vijftiende eeuw een begrip. Schepen die vanuit plaatsen aan de Zuiderzee vertrokken, gingen op de rede van Texel voor anker om bij gunstige wind uit te varen. Ze moesten soms weken- of maandenlang wachten op lading, bemanning en een gunstige oosten- of noordoosten wind. Vooral in de zeventiende en achttiende eeuw was het een drukte van belang op de rede van Texel. Naast VOC-schepen lagen walvisvaarders, schepen van de West-Indische Compagnie en oorlogsschepen voor anker. Schepen werden geladen en gelost. Vele plekken op het eiland herinneren aan deze koopvaardijgeschiedenis, waaronder het havenplaatsje Oudeschild zelf en het Maritiem- en Juttersmuseum.
Het water tussen Texel en Vlieland is erg gevaarlijk, doordat verschillende sterke stromingen daar samenkomen. Regelmatig kwam daardoor een schip in moeilijkheden. Het grote aantal strandingen op de kust van Texel (72 in de periode 1848 - 1860) was aanleiding voor de toenmalige notaris van Texel om actie te voeren voor de bouw van een vuurtoren. Deze vuurtoren werd in 1864 op de noordpunt van Texel gebouwd.
